Evet her zamanki niyetim buydu, gerci sorarsan hala oyle... Ne olacağı farketmezdi benim için, nerde ya da nasıl bu hayatın bittiği. Tek derdim seninle bitmesiydi ve bu beni ziyadesiyle mutlu edecekti. Seninle gelecekti bu son, seni bekleyecektim olduğum yerde ve beraber olacaktık tüm hayatlar süresince... Bundan vazgeçmeni asla istemedim, seninle geçecekti bu hayat her ne şekilde olursa olsun. Gelen sondan sonra da sen olacaktın beklenen, tüm hayatları yaşayacaktık beraber sanki, ne bileyim öyle geliyordu bana.
- Beni asla bırakma
- Bırakmam
Bilmiyorum cidden yaptığım çok mu yanlış bişeydi, algılayamıyorum ya da anımsayamıyorum. Nasıl böyle olduğunu da düşünmek istemiyorum, kimin kimi bırakıp gittiğini. Hayatımın o bölümünü kesip atalı yıllar olmuş gibi. Düşünmemiştim böyle olacağını, şimdi bakıyorum da istediğim geleceğe dair bir umudum kalmamış içimde.
Bilmiyorum senin için nasıl olacak ama ben asla geriye bakıp gülümseyeceğim bir anı olarak bakmayacağım bu yaşadıklarıma. Ne kadar sakıncalı olduğunu bildiğim halde biz geçmiş olduğumuzda ben bu geçmişle yaşamaya devam edeceğim.
Artık bu yaşanmışlarla bu defteri kapatmak ve rafa kaldırmak vakti gelmiş, bir daha benzerini yaşamak istemeden ve yeni bir defter falan açmadan, o defterle hayatı bitirerek ve sadece onu okuyarak. Gerçekten öyle olup olmadığını bilmeden böyle düşündüğünü, hatta belki de bu konu hakkında düşünmediğini hissediyorum. Dilerim ki bu sadece benim kötümserliğimdendir. Bekleyecek kadar bile umudum kalmadı. Köşeye çekilip elde bir defterle yaşama devam etmek vakti artık. Aklıma geldikçe de yazarım bişeyler işte, yine devam eder defter senin hakkındaki yazılarla. Hayal etmemi ya da anmamı çok görme, nolur...
Ben sadece seninle sona gitmeyi istedim, herhangi bir sona...
Seni seviyorum.