Bu defa her gecekinden farklı olarak sıcak su içiyorum. Annem söylemişti, yararlıymış. Mideyi yumuşatırmış, doğru da demiş hakikaten. Günlerdir çektiğim mide ağrısını sakinleştirdi, çekilebilir kıvama getirdi. İçerken ağzımdaki yaraları acıtıyor ama olsun, onlara da karbonat basıldı. Yarına bişey kalmazmış.
Gözlerimin kırmızılığı uyuyamamamdanmış. Uyumamamın nedeni de çektiğim ağır ağrılar. Son zamanlarda hızla kilo vermeye başlamışım ama bu kadar hızlısı iyi değilmiş. Ayrıca gözlerimin bozulma riski yok denecek kadarmış, vakitlice yediğim meyvelerden ama dikkat etmeliymişim. Meyve yemeye devam diyorlar yani.
Pazartesiden itibaren yeniden sabah erken kalkmaya başlayacak olmam hoş karşılandı. Böylece yorulurmuşum ve aksam erkenden uyurmuşum, erken uyuduğum için de gece ölmek istetecek kadar şiddetli ağrıları çekmezmişim. Zaten o ağrıların gece başlaması psikolojikmiş, aslında öyle bir ağrı yok mok falan dediler ama pek önemsemedim son sözleri doğrusu. Aklımda başka şeyler vardı sanırım, tam hatırlayamıyorum. Az daha unutuyormuşum, hatırlayamıyorum deyince geldi aklıma. Dalıp dalıp gitmek ve kendi kendine konuşmak yerine yazı yazmak ve dingin olmak tavsiye edildi. Söz vermiştim ama yazmak zorundaydım, tavsiye bu yönde. Özür dilerim, umarım kırmamışımdır.
Sigaraya yeniden başlar olmama çok kızdılar, cebimde yeniden paket taşımaya başlamam benim için büyük bir eksiymiş. Sözümü tutamayacak olmamın da ağırlığı üstüne eklenince artık hiç içmemecesine bırakmaya karar verdim. Verdiğimden beri de içmiyorum, içeceğimi de sanmıyorum.
Yazı yazarken farkına varamadığım ama şimdi anladığım bişey oldu. Mide ağrım beni terketti sanırım. 3 gündür çok çile çektirmişti bana, kendimi yıllar sonra özgürlüğüne kavuşmuş bir mahkum gibi hissedecekken kalbime saplı duran hançer kımıldadı. Tarifi imkansız bir acı verdi bu, öyle ki gözlerim doldu ve ağlattı beni. Ne yalan söyleyeyim, günlerdir ağlıyordum zaten de bari şuraya keyifli bişeyler yazayım dedim ama beceremedim işte. Üzdüm yine sanırım, üzdüğüme de üzüldüm şimdi. Mide ağrım başladı yeniden, beynime oksijen gitmiyor sanki. Canım şiddetle sigara istedi. Sözüm var ama, içmeyeceğim. Yerine bir kupa bardağı sıcak su daha. İçimi senin gibi ısıtamasa da midemi rahatlatması pek te fena değil sanki. Sen olsaydın gerçi o ağrıyı çoktan unutmuştum daha önce de olduğu gibi. Neyse neyse... Ah şu gözlerim işte bak yine acıtmaya başladılar, bişey mi kaçtı ne. Yüzümü yıkasam iyi olacak sanırım. Kupamla sıcak suyumu alıp seni beklemeye geliyorum, gelmeni ummasam da ya da hakkım bile olmasa da...
Seni çok özledim.
Gözlerimin kırmızılığı uyuyamamamdanmış. Uyumamamın nedeni de çektiğim ağır ağrılar. Son zamanlarda hızla kilo vermeye başlamışım ama bu kadar hızlısı iyi değilmiş. Ayrıca gözlerimin bozulma riski yok denecek kadarmış, vakitlice yediğim meyvelerden ama dikkat etmeliymişim. Meyve yemeye devam diyorlar yani.
Pazartesiden itibaren yeniden sabah erken kalkmaya başlayacak olmam hoş karşılandı. Böylece yorulurmuşum ve aksam erkenden uyurmuşum, erken uyuduğum için de gece ölmek istetecek kadar şiddetli ağrıları çekmezmişim. Zaten o ağrıların gece başlaması psikolojikmiş, aslında öyle bir ağrı yok mok falan dediler ama pek önemsemedim son sözleri doğrusu. Aklımda başka şeyler vardı sanırım, tam hatırlayamıyorum. Az daha unutuyormuşum, hatırlayamıyorum deyince geldi aklıma. Dalıp dalıp gitmek ve kendi kendine konuşmak yerine yazı yazmak ve dingin olmak tavsiye edildi. Söz vermiştim ama yazmak zorundaydım, tavsiye bu yönde. Özür dilerim, umarım kırmamışımdır.
Sigaraya yeniden başlar olmama çok kızdılar, cebimde yeniden paket taşımaya başlamam benim için büyük bir eksiymiş. Sözümü tutamayacak olmamın da ağırlığı üstüne eklenince artık hiç içmemecesine bırakmaya karar verdim. Verdiğimden beri de içmiyorum, içeceğimi de sanmıyorum.
Yazı yazarken farkına varamadığım ama şimdi anladığım bişey oldu. Mide ağrım beni terketti sanırım. 3 gündür çok çile çektirmişti bana, kendimi yıllar sonra özgürlüğüne kavuşmuş bir mahkum gibi hissedecekken kalbime saplı duran hançer kımıldadı. Tarifi imkansız bir acı verdi bu, öyle ki gözlerim doldu ve ağlattı beni. Ne yalan söyleyeyim, günlerdir ağlıyordum zaten de bari şuraya keyifli bişeyler yazayım dedim ama beceremedim işte. Üzdüm yine sanırım, üzdüğüme de üzüldüm şimdi. Mide ağrım başladı yeniden, beynime oksijen gitmiyor sanki. Canım şiddetle sigara istedi. Sözüm var ama, içmeyeceğim. Yerine bir kupa bardağı sıcak su daha. İçimi senin gibi ısıtamasa da midemi rahatlatması pek te fena değil sanki. Sen olsaydın gerçi o ağrıyı çoktan unutmuştum daha önce de olduğu gibi. Neyse neyse... Ah şu gözlerim işte bak yine acıtmaya başladılar, bişey mi kaçtı ne. Yüzümü yıkasam iyi olacak sanırım. Kupamla sıcak suyumu alıp seni beklemeye geliyorum, gelmeni ummasam da ya da hakkım bile olmasa da...
Seni çok özledim.