Pek aksi sekilde yatagin sol tarafina yatmis, kolunu saga dogru uzatmisti. Hayatinda hic bu sekilde uyudugunu hatirlamazdi ama bu gece boyle olmaliydi ve bundan hayatinda hic duymadigi kadar memnuniyet duyuyordu. Sag kolunun ustunde bir agirlik hissetmek istemisti, aslinda yoktu ama yine de hissedebiliyordu. Sol eliyle yanagini oksadi sag kolunun ustundeki yuzun. Saclarini kokladi, optu.. "Ruyanda kendini gor emi, en tatli ruya bu olur" dedi sessizce. Cevap gelmedi. Ilk kez cevap gelmedigine uzulmemisti, daha once cogu kez ruyasinda gordugu seylerin uyandiginda kayboldugunu gordugunde uzulmustu ama bu kez boyle degildi. Bu ruya da degildi, gercek te.. Sadece olmasi istenendi ama mutlu eden olmasi istedigi sey degil, dusundugu kisinin de bunu istemesiydi. Hanidir hayatinda yer etmisti bir cumle ve hanidir her yattiginda soyluyordu bunu. Simdi ondan da duymustu ayni cumleyi. Aslinda belki de bilmeden daha once ayni anda yine ayni cumleyi kullanmislardi kim bilirdi ama bu defa biliyorlardi nerde olduklarini. Tarifi mumkun olmayan bir duygu kapladi benligini ve yuzu gulumsedi bunlari dusununce. Saclarini optukten sonra sarildi ve kulaklarinda belki de onun sesinden yankilanan o cumleyi soyledi.. "Sevdigime sarildim, uyuyorum..."
Butun o gece gibi hayatin akip gittigini goruyordu simdi ama uzulmuyordu. Belki de hep bunu yasayacaklari omurleri boyunca. Evet hersey akisinda kalmaliydi ve olacagina varmaliydi hersey, belki olur belki olmaz..ama keske olsa diye icinden gecirmiyor da degildi. Belki de bir daha hic boyle bir hayal bile kuramayacakti ya da hayalini kurmaya gerek kalmayacakti. Kendisi de artik bunlari dusunmek istemedigini farketti, olacaksa olur olmayacaksa olmaz dedi ama icinde ne yapsin iste..keske olsa demeden edemedi yine de. E ne desindi ki.. seviyordu iste ve boyle olmasini istiyordu. Boyle olursa olur olmazsa olmaz demeyi bir an yediremedi kendine de, baska da sansi yoktu. Uzmemek, kirmamak icin icinden gecenleri soylememisti yine. Belki bundan sonra asla soylemeyecekti ya da tutamayip soyleyecekti iste, icinden gelense hep bunu hissettirmekti, soylemeden. Yapiyordu da gerci, buram buram geliyordu ondan bu guclu duygular.. Saklamiyordu, neden saklayacakti ki ? Bu defa hayati boyunca hic yapmadigi biseyi cok isteyerek yapacakti. Hic alismadigi uzere onunla olan zamanlarda herseyi gidisatina birakacakti. Birden irkildi, olmaz yapamam dedi nedense ama duruldu hemence. "En dogrusu bu degil mi" dedi ve biraz daha sokuldu yanindakine. "Simdi burda.. Burda olmak istedi.. Belki yarin istemeyecek ya da olamayacak ama simdi burda ve yarin olmayacagi ihtimali varsa en azindan guzel yasa bunu.." dedi kendine. "Yarin ola hayrola.." diye devam etti sonra, "belki omur boyu, belki bir sure, belki asla.. kim bilir ki, neden ogrenmeye simdiden calisiyorsun ki, salak misin oglum sen ?" diye simdi burda soylenmeyecek hakaretlerle de devam etti. "Ne kadar kontrolcu adam, garantici adam olmussun lan sen yavsak" diye de bitirdi, cok kizmisti kendine. Sonra kollarindaki aklina geldi unuttu hepsini. Gulumsedi, saclarindan guclu bir koku cekti cigerlerine. Hafif bir opucuk kondurdu alnina ve "caresizlik degil, istek" diye salak sacma belki de asiri anlamsiz biseyler gecti icinden. Sonra da yanagini saclarina dayadi, belki simdilik belki de omur boyu son kez o cok sevdigi cumlesini kurdu.."Sevdigime sarildim, uyuyorum..."
Butun o gece gibi hayatin akip gittigini goruyordu simdi ama uzulmuyordu. Belki de hep bunu yasayacaklari omurleri boyunca. Evet hersey akisinda kalmaliydi ve olacagina varmaliydi hersey, belki olur belki olmaz..ama keske olsa diye icinden gecirmiyor da degildi. Belki de bir daha hic boyle bir hayal bile kuramayacakti ya da hayalini kurmaya gerek kalmayacakti. Kendisi de artik bunlari dusunmek istemedigini farketti, olacaksa olur olmayacaksa olmaz dedi ama icinde ne yapsin iste..keske olsa demeden edemedi yine de. E ne desindi ki.. seviyordu iste ve boyle olmasini istiyordu. Boyle olursa olur olmazsa olmaz demeyi bir an yediremedi kendine de, baska da sansi yoktu. Uzmemek, kirmamak icin icinden gecenleri soylememisti yine. Belki bundan sonra asla soylemeyecekti ya da tutamayip soyleyecekti iste, icinden gelense hep bunu hissettirmekti, soylemeden. Yapiyordu da gerci, buram buram geliyordu ondan bu guclu duygular.. Saklamiyordu, neden saklayacakti ki ? Bu defa hayati boyunca hic yapmadigi biseyi cok isteyerek yapacakti. Hic alismadigi uzere onunla olan zamanlarda herseyi gidisatina birakacakti. Birden irkildi, olmaz yapamam dedi nedense ama duruldu hemence. "En dogrusu bu degil mi" dedi ve biraz daha sokuldu yanindakine. "Simdi burda.. Burda olmak istedi.. Belki yarin istemeyecek ya da olamayacak ama simdi burda ve yarin olmayacagi ihtimali varsa en azindan guzel yasa bunu.." dedi kendine. "Yarin ola hayrola.." diye devam etti sonra, "belki omur boyu, belki bir sure, belki asla.. kim bilir ki, neden ogrenmeye simdiden calisiyorsun ki, salak misin oglum sen ?" diye simdi burda soylenmeyecek hakaretlerle de devam etti. "Ne kadar kontrolcu adam, garantici adam olmussun lan sen yavsak" diye de bitirdi, cok kizmisti kendine. Sonra kollarindaki aklina geldi unuttu hepsini. Gulumsedi, saclarindan guclu bir koku cekti cigerlerine. Hafif bir opucuk kondurdu alnina ve "caresizlik degil, istek" diye salak sacma belki de asiri anlamsiz biseyler gecti icinden. Sonra da yanagini saclarina dayadi, belki simdilik belki de omur boyu son kez o cok sevdigi cumlesini kurdu.."Sevdigime sarildim, uyuyorum..."