Çok acaip birşey olduğu kesin, gülersin, ağlarsın, başarırsın, başaramazsın, kavga edersin, barışırsın, üzülürsün, sevinirsin.. Enteresan birşeymiş bu hayat, orası aşikar...
Enteresan anektodlarım oldu bugün kendimce şöyle günüme baktığımda. Dünden farksızdı, en ufak bir farkı yoktu. Düşündüm bu hayat neden yaşanır, yaşamaya değer midir diye, şimdiye dek herkese dağıttığım umut dolu cümlem geldi aklıma, kendime istemsizce söyleyiverdim; "güzel günleri görmek için yaşamalısın". Doğruluğunu asla ispatlayamayacağın bir cümleyi kurabilir misin? Ben nedense kurmuşum farkında olmadan, kötü niyetle değil evet ama kullanmışım işte bir şekilde. Sürekli umut dağıtmışım insanlara da bugün kendime baktığımda ben umutsuz vaka olmuşum.
Hiç düşündün mü nasıl bu yazıyı okuyabildiğini? Bak kulağım çınladı, "sen yazmışsın ben de internet vasıtasıyla okuyorum işte" diyorsun eminim. Malesef ki kastettiğim şey bu değil. Ayakta nasıl duruyorsun diye sorsam bana bütün fizik kuralları ile beraber vücut anatomini anlatırdın eminim ama kastettiğim bu da değil. Aynada kendine bakıp kendinin kendin olduğunun farkına varabilmek ve hayatta olduğunun, bir hayat sahibi olduğunun... Farketmez kötü ya da iyi bir hayat sahibisin işte, fena mı? Fena, değil mi... Değilse bundan sonra olacak buna emin olabilirsin. Daha nasıl yaşayabildiğini bile açıklayamadan yaşamaya çalışan aciz ötesi birisin bunu bil. Neden yaşadığını biliyor musun? Sen bu Dünya`ya ne için gelmişsin söyle bakalım. Anlat anlat merak etme aklından geçenleri okuyabiliyorum, güzel güzel hayal kuruyorsun değil mi? Hayat hayal mi sanıyorsun sen..? Dilediğin herşeye sahip olsan bile mutlu olabilecek misin? Tamahkarlığın ötesinde bir varlıksın, ne mutluluğundan bahsediyorsun sen!? Neyse neyse...
Evet umutsuz vaka olan ben şimdi çıkmış burda ne yapıyorum bilmeden bu satırları yazıyorum. Hikayemiz basit, mantık kolay. En güzel anın ölümünde olacak, anlık ta olsa gerçek mutluluğu göreceksin, nasıl mı..? Bunu isteyerek.
Acı üstüne acı verecek sana o hayat sandığın hayallerin ve acılar üstünde birikecek. Yapay gülüşlerle kendine toz kondurmayacaksın maksat bok sürdürmemek ya... Sen en güçlüsüsün, en zekisi ve en çalışkanısın, en iyisi sensin ya... Ayakta durabileceğini sanıyorsun değil mi? Sanmayandan farkını açık seçik söyleyeyim sana; sen daha zavallısın çünkü çırpındıkça batacaksın. Ona da neyse...
Gecelerine sancılar halinde girecek o hayaller sana boyundan büyük acılar verecek, şehvetle ölümü arzulayacaksın, ölsem de kurtulsam diye yalvaracaksın Allah`a. Duvarlara hayat hayal yazacaksın ve geceden sabaha hep ağlayacaksın. O anda...ölürken yüzünde gülümseme olacak ve işte o an mutlu olacaksın.
Artık bir hayat sahibi olmanın fena birşey olduğunu düşündüğüne eminim, sabırlı olmanı temenni ederim.
Enteresan anektodlarım oldu bugün kendimce şöyle günüme baktığımda. Dünden farksızdı, en ufak bir farkı yoktu. Düşündüm bu hayat neden yaşanır, yaşamaya değer midir diye, şimdiye dek herkese dağıttığım umut dolu cümlem geldi aklıma, kendime istemsizce söyleyiverdim; "güzel günleri görmek için yaşamalısın". Doğruluğunu asla ispatlayamayacağın bir cümleyi kurabilir misin? Ben nedense kurmuşum farkında olmadan, kötü niyetle değil evet ama kullanmışım işte bir şekilde. Sürekli umut dağıtmışım insanlara da bugün kendime baktığımda ben umutsuz vaka olmuşum.
Hiç düşündün mü nasıl bu yazıyı okuyabildiğini? Bak kulağım çınladı, "sen yazmışsın ben de internet vasıtasıyla okuyorum işte" diyorsun eminim. Malesef ki kastettiğim şey bu değil. Ayakta nasıl duruyorsun diye sorsam bana bütün fizik kuralları ile beraber vücut anatomini anlatırdın eminim ama kastettiğim bu da değil. Aynada kendine bakıp kendinin kendin olduğunun farkına varabilmek ve hayatta olduğunun, bir hayat sahibi olduğunun... Farketmez kötü ya da iyi bir hayat sahibisin işte, fena mı? Fena, değil mi... Değilse bundan sonra olacak buna emin olabilirsin. Daha nasıl yaşayabildiğini bile açıklayamadan yaşamaya çalışan aciz ötesi birisin bunu bil. Neden yaşadığını biliyor musun? Sen bu Dünya`ya ne için gelmişsin söyle bakalım. Anlat anlat merak etme aklından geçenleri okuyabiliyorum, güzel güzel hayal kuruyorsun değil mi? Hayat hayal mi sanıyorsun sen..? Dilediğin herşeye sahip olsan bile mutlu olabilecek misin? Tamahkarlığın ötesinde bir varlıksın, ne mutluluğundan bahsediyorsun sen!? Neyse neyse...
Evet umutsuz vaka olan ben şimdi çıkmış burda ne yapıyorum bilmeden bu satırları yazıyorum. Hikayemiz basit, mantık kolay. En güzel anın ölümünde olacak, anlık ta olsa gerçek mutluluğu göreceksin, nasıl mı..? Bunu isteyerek.
Acı üstüne acı verecek sana o hayat sandığın hayallerin ve acılar üstünde birikecek. Yapay gülüşlerle kendine toz kondurmayacaksın maksat bok sürdürmemek ya... Sen en güçlüsüsün, en zekisi ve en çalışkanısın, en iyisi sensin ya... Ayakta durabileceğini sanıyorsun değil mi? Sanmayandan farkını açık seçik söyleyeyim sana; sen daha zavallısın çünkü çırpındıkça batacaksın. Ona da neyse...
Gecelerine sancılar halinde girecek o hayaller sana boyundan büyük acılar verecek, şehvetle ölümü arzulayacaksın, ölsem de kurtulsam diye yalvaracaksın Allah`a. Duvarlara hayat hayal yazacaksın ve geceden sabaha hep ağlayacaksın. O anda...ölürken yüzünde gülümseme olacak ve işte o an mutlu olacaksın.
Artık bir hayat sahibi olmanın fena birşey olduğunu düşündüğüne eminim, sabırlı olmanı temenni ederim.